Bugün, yargı bağımsızlığı, yargının hızlı sonuca ulaşmasının gerektiği, gecikmiş adaletin adalet olmadığı gibi konularda yazmayı düşünüyordum.. E posta kutuma bir arkadaşımdan gelen bir not düştü... Onu paylaşmanın, hepinizi yeniden düşünmeye iteceğini umduğum için sözü ona bırakıyorum:
 
”İngiltere'de yargıçların maaşı yoktur. Onun yerine ihtiyaçları oldukça
kullandıkları kredisi sınırsız çek defterleri vardır. İngiliz devleti
hâkimlerine o kadar güvenir.
 
Bir gün hâkimin biri bir bankaya gidip 1.000.000 poundluk bir çek
bozdurmak istediğini söylemiş. Tabii ortalık birbirine girmiş. Banka
yöneticileri en üst makamdan onay almadan bu kadar parayı
veremeyeceklerini söyleyip hemen  İçişleri Bakanlığı'na,  Adâlet
Bakanlığı'na ve Başbakanlığa telefon etmişler.

Ancak aradıkları her yerden gelen cevap aynıymış:
--"ÖDEYIN !..."

Gel gelelim bankada o kadar nakit yokmuş. Hâkimden ertesi gün gelmesi
rica edilmiş. Ertesi gün para bir bavul içinde hazırmış.

Aradan birkaç gün geçmiş. Hâkim çıkagelmiş. Parayı bankaya geri vermek
istiyormuş. Banka yönetimi şaşırıp kalmış. Hemen Adâlet Bakanlığı'nı
aramışlar. Derhal Bakanlık müfettişleri devreye girmiş ve hâkime
hareketinin sebebini sormuşlar.
Hâkim ''Kraliçenin hükümeti bize gerçekten bu kadar güveniyor mu?
Onu sınadım.'' cevabını vermiş.
Raporlar Bakanlığa iletilmiş ve aynı gün hâkim azledilmiş.

Adâlet Bakanlığı hâkime gönderdiği yazıda gerekçeyi şöyle açıklamış:
''Kraliçe hükümetinin saygın bir hâkimi, devletine güvenmiyor ve onu
sınıyorsa, devlet ona asla güvenmez.''

*Güven çok ince bir çizgidir.  Onu kalınlaştırarak kırılmasını
engelleyen tek şey, ''iki taraflı'' olmasıdır. *”